در سال 1905 میلادی یک شیمی دان آلمانی بنام گانس ( gans ) مواد مصنوعی آلومینیوم سیلیکات را که بعنوان زئولیت شناخته می شدند ، در نخستین تبادل یونی بکار گرفت . بزودی این مواد جایگزین مواد طبیعی که شن سبز ( green sand ) نامیده می شد ، گردید . این رزین اگرچه نسبت به شن سبز از ظرفیت تبادل کمتری برخوردار بود ، لیکن بدلیل پایداری بیشتر در خواص فیزیکی آن برای صنایع مناسب تر بود و آنها را رزین های معدنی یا زئولیت نامیدند. این مواد یون های سختی آور آب ( کلسیم و منیزیم ) را حذف کرده و به جای آن یون سدیم آزاد میکردند. از این رو به زئولیت سدیم مشهور شدند . این زئولیت ها سختی آب را کاهش داده و تقریبا بطور کامل بر T.D.S آب بی اثر بودند.

تحقیقات برای رفع عیوب زئولیت های سدیمی ادامه یافت تا آنکه در اواسط دهه 1930 در هلند زئولیت هایی که در مدار خود هیدروژن فعال داشتند ، ساخته شد . این زئولیت ها که به تعویض کننده های مدار هیدروژن معروف شدند ، تمام نمکهای محلول در آب را به اسیدهای مربوطه تبدیل می کنند .

برای بهبود تکنولوژی تصفیه آب گامهای اساسی در سال 1944 برداشته شد. برای اولین بار رزین های تعویض یونی آنیونی ساخته شد. رزین های کاتیونی هیدروژنی تمام کاتیون های آب را حذف می کند و رزین های آنیونی تمام آنیون های آب از جمله سیلیس را حذف می نمایند. درنتیجه می توان با استفاده ازهر دو نوع رزین ، آب بدون یون تولید کرد . پیشرفت های بعد در دهه 1950 حاصل شد و منجربه اختراع و تولید رزین های تعویض یونی ضعیف گردید که صرفه جویی قابل توجهی در مصرف مواد شیمیایی مورد نیاز برای احیاء رزین ها را باعث گردید.

شرکت شیمیایی بوعلی سینا واردکننده مستقیم رزین کاتیونی ، رزین آنیونی ، میکس بد و رنگبر می باشد .

09123213657 – 09121443677

02188748404 – 02188502389

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید